बालिंगा/मोहन कांबळे
एक ‘क्रांतिवीर’ प्रवास
आज मनाला मोठा ‘घातक’ धक्का बसला,
सिनेमाचा एक महान ‘अंकुश’ आज निखळला।
डोळ्यांत दाटले ‘अगम त्रुटी’ चे पाणी,
आज थंडावली एक राकट पण अस्सल वाणी।
‘गमन’ करून गेले अभिनेते खास,
‘आज की आवाज’ मध्ये राहिला फक्त सुरातला भास।
‘त्रिशूल’ आणि ‘गुलामगीरी’ सारखे जुने दिवस आठवतात,
त्यांचे ते रागावलेले चेहरे डोळ्यांसमोर येतात।
‘अंकुश’ मधला तो तरूण ‘प्रहार’ करायचा,
अन्यायाविरुद्ध लढताना तो कधी ना घाबरायचा।
‘तिरंगा’ फडकवत देशाचा मान त्याने राखला,
प्रत्येक पात्रात त्यांनी आपला वेगळाच छाप टाकला।
‘क्रांतिवीर’ बनून प्रताप जेव्हा तो गाजवायचा,
आख्यायिकांचा तो खरा ‘परिचय’ करून द्यायचा।
‘वादा’ करून तो कधी मागे नाही हटला,
सत्तेसमोर ‘गुलाम’ होऊन कधी नाही झुकला।
‘युगपुरुष’ सारखे व्यक्तिमत्त्व लाभले या मातीला,
ज्यांनी नेहमीच झुकवले नस्तक जमिनीला।
‘यशवंत’ होऊन संकटांवर केली मात,
‘हू तू तू’ च्या खेळाची राहिली कायम बात।
‘अस्तित्व’ टिकवून जगले ते दिमाखात,
‘ब्लाफमास्टर’ मध्येही दिसली जादू त्यांच्या हातात।
‘अब तक छप्पन’ एन्काउंटरची ती धार,
त्यांच्या आवाजाने थरथरायचा संसार।
‘राजू चाचा’ असोत वा ‘पार्टनर’ भारी,
प्रत्येक भूमिकेत दिसली एक नवी यारी।
‘टॅक्सी नंबर ९२११’ चा तो प्रवास सुरेख,
त्यांच्या अभिनयाची शैली होती अगदी नेक।
‘वेलकम’ वरून हसवणारा तो ‘उदय शेट्टी’ डॉन,
त्याच्या स्टाईलवर होता प्रेक्षकांचा जीव जडवून।
‘राजनीती’ मधला तो चलाख आणि करडा स्वभाव,
प्रेक्षकांच्या मनावर सोडून गेला एक खोल प्रभाव।
‘शागिर्द’ असो वा ‘नटसम्राट’ चा तो शेवटचा गजर,
“कुणी घर देता का घर?” – आजही घुमतोय तो स्वर।
‘काका इमारतीत’ आणि ‘गुरू’ सारखे चित्रपट गाजले,
त्यांचे विचार आणि कार्य सदैव मनात साठले।
‘वेडिंग अ‍ॅनिव्हर्सरी’ असो वा ‘तडका’ नवीन,
मनात राहतील ते आम्हा सर्वांचे लाडके नाना होऊन।
‘गावठी’ मातीशी नाळ जोडलेला तो माणूस खरा,
आज त्यांच्या जाण्याने रिकामा झाला हा सारा पसारा।
शब्दांची ‘वनवास’ संपवून गेले नाना दूर,
आता नाम मधुन आठवण राहील सर्वदूर।
अशा या महान ‘क्रांतिवीर’ नटश्रेष्ठाला,
आमची कोटी कोटी श्रद्धांजली या महान कलाकाराला…
